Na początek najważniejsze: we dwójkę raźniej. I lepiej.
Dużym odkryciem było dla nas, że we dwójkę jest dużo łatwiej zapanować nad dzieckiem niż w pojedynkę. To takie oczywiste, prawda? A jednak Mała M. miała już dobrych parę miesięcy, zanim na to wpadliśmy.
W każdym razie i dziecku jest raźniej, i nam łatwiej „walczyć” z jego drapaniem, kiedy jedno z rodziców zabawia dziecko, a drugie spokojnie je przebiera, pielęgnuje czy przewija.
Co bardzo ważne, przebieranie, pielęgnacja czy przewijanie trwają wtedy krócej. Działanie we dwójkę to więc podwójny zysk:
- dziecko ma mniej okazji, żeby się drapać,
- szybsze przebieranie i pielęgnacja to mniejsza szansa, że dziecko się zniecierpliwi i… przypomni sobie, że swędzi je skóra.
Daj zabawki lub książeczkę
Przy przewijaniu, pielęgnacji czy kąpieli, rączki zajęte ulubioną maskotką nie będą mogły jednocześnie drapać odkrytego brzuszka.
Zorganizuj gimnastykę
Zachęć maleństwo, aby rączkami robiło wymachy, wkręcało żaróweczki, pokazywało jak mrugają gwiazdki, machało jak ptaszek skrzydełkami , i tak dalej. Znowu – rączki dzięki temu będą miały lepsze rzeczy do roboty niż się drapać, a skupione na wykonywaniu „zadań” dziecko zapomni o świądzie.
Hitem ostatnich dni jest następujące ćwiczenie: „rączki do góry! … rączki w bok… rączki do góry! … rączki w bok… a teraz jedna rączka do góry, druga w bok!… a teraz na odwrót!”. 2-letnie dziecko próbujące wykonać dwiema rączkami jednocześnie dwie różne czynności to niezwykle pocieszny widok 
Dodatkowo, jako że taka koordynacja obu rączek wymaga od małego dziecka dużego skupienia, myśli o drapaniu momentalnie spychane są na bok.
PS. Niedawno zamiast „jedna rączka…” / „druga rączka…” zacząłem używać „lewa rączka” / „prawa rączka”. Efekt? Po dwóch dniach Mała M. nauczyła się rozróżniać strony!
